Ciągle zastanawiam się czy była to decyzja szczera, czy też świadome działanie dla ożywienia elektoratu SLD... Smuci, że Cimoszewicza do kandydowania zachęcił go m.in. Czarzasty grający pierwsze skrzypce w Ordynackiej (zbierała podpisy poparcia dla Cimoszewicza) a znany z afery Rywina... Dziwi jakim cudem Cimoszewicza uwzględniano w sondażach, skoro sam obiecał nie kandydować (czyżby sondaże były ustawiane jak w “Obywatelu Piszczyku”)...
Jakoś postrzegam Cimoszewicza jako polityka słabego - wbrew pozorom - ulegającego naciskom: jako minister spraw zagranicznych rezygnował po aferze dyskowej lecz nie zrezygnował, marszałkiem sejmu nie chciał zostać a został... tak samo i teraz...

No cóż - nic dodać, nic ująć. Ale faktycznie twoja obserwacaj, że Cimoszewicz to w fgruncie rzeczy słaby charakter wydaje mi się trafna.
Dodam jeszcze jedno: Cimoszewicz z jednej strony mówi, że troszczy go podzielony naród, a zdrugiej kładzie nacisk na sytuację międzynarodową. A mnie na zdrowy rozum zwyczajnie wydaje się, iż podzielony naród to cienka wymówka uzasadniajaca przystąpienie do gry o prezydenturę, ale gdyby go wybrano, to będzie robił to, co dotąd - będzie ministrem spraw zagranicznych w skórze prezydenta. A sprawy wewnętrzne będą go zajmować tylko okazjonalnie.

Krzychu!
Przecież to było raczej pewne. Cimoszewicz został marszałkiem sejmu by nabijać punkty u publiczności tv (marszałkowie sejmu mieli zawsze dobre notowania). Moim zdaniem teka ministra MSZ ma większy prestiż niż marszałek sejmu. Tylko czekać aż Borówka zrezygnuj i “bezpartyjny” Cimoszewicz będzie kandydatem całej lewicy.
Pozdrawiam

Dywagacje czemu jak i po co może ciekawe, ale czy potrzebne? Warto się raczej zastanowić jaką to pozycję w Polsce ma Prezydent - jaką moc sprawczą? Według mnie jest to zupełnie przeciwstawne do określenie “pierwszej głowy w Państwie”. Przeydent właściwie w praktyce to tylko funkcje reprezentacyjne a cała POLITYKA odbywa się na szczeblu Sejmu i Rządu. Jak dla mnie to takie odzwierciedlenie Królowej Angli. W tym też kontekście patrzę na wybory prezydenckie jako konkurs ala Miss Świata.

Sebastian - nie zgodzę się z tobą, że “cała” polityka odbywa się w sejmie. Owszem - prezydent ma tu zdecydowanie słabszą pozycję, jednak ze swoją inicjatywą ustawodawczą, wetem, prawem desyndowania kluczowych urzedników nie jest marionetką. Przeciwnie - jeśli umie współpracować z większością sejmową i ma dostatecznie silną osobowość, to czynnie kreuje wiele zdarzeń - w tym politykę zagraniczną. Pokazał to wielokrotnie Kwaśniewski, czy wcześniej Wałęsa.
Nie zamykajmy oczu na te fakty.
Ale oczywiście konstytucyjną pozycję prezydenta można ukształotować tak lub inaczej - u nas (z wielu przyczyn) wybrano dość umiarkowany model.
Jednym on się podoba, innym nie.

Ja miałem na uwadze kto rzeczywiście jest aktywny w ustawodastwie u nas i brałem to na ogół społeczeństwa. Moim zdaniem pomijając fakty weta w niektórych kluczowych sprawach czy przetrzymywanie uchwał sejmu dalsze działania są sporadyczne/minimalne lub w przypadku desygnowania np członków do RPP nie wpływają w decydujący sposób na życie maluczkich.

Nie mówię oczywiście o tym czy przyszły Prezydent nie spojrzy na swoje przywileje w sposób bardziej energiczny i będzie także kreatorem życia wewnątrz Państwa. Ja na dzień dzisiejszy poprzez kadencje Wałęsy i Kwaśniewskiego widzę to jako głównie reprezentację na zewnątrz-miedzynarodową tylko w tym aspekcie widzę większe zdecydowanie w działaniu i większy wpływ na rozwój naszych stosunków międzynarodowych. Działania wewnętrzne uznaję za minimalne, ale nie jest to wcale mówienie, że to jest złe podejście. Nawet przeciwnie uważam, że pozostawienie kreowania polityki wewnętrznej należy przede wszystkim oddać sejmowi i rządowi a prezydent wykorzystując dotychczasowe zachowania poprzedników powinien głównie zajmować stanowisko w kluczowych sprawach. Pozycję miedzynarodową powinien oczywiście kształtować energicznie i zdecydowanie.

Ja od kilku miesiecy powtarzalem, iz Cimoszewicz bedzie startowal, te jego hamletyzowanie to sprytna zagrywka. A do tego te osttanie glosowania w sejmie gdzie Cimoszek byl przeciw SLD, trzeba bylo pokazac jaki to on nieumoczony, uczciwy i byrzdzacy sie polityka by potem zorganizowac huczny powrot. Żenada.