Jak poznać, czy nasze społeczeństwo jest już w stanie kryzysu?
Pytanie pozornie proste. Jednak, jak już zapewne zauważyliście – odpowiedź na nie wcale do prostych nie należy. Spierają się o tę odpowiedź politycy, spierają się ekonomiści. Może za wyjątkiem banków, które zwietrzyły okazję do dodatkowego złupienia nas, swoich klientów, nas – czyli społeczeństwa.
Więc od pewnego czasu zastanawiam się nad kryterium zdroworozsądkowym, potocznym i raczej łatwym do użycia. Oto moje kryterium:
Właśnie mija drugi dzień pracy po moim pierwszym letnim urlopie. Miałem dwa tygodnie wolnego. Jadąc w poniedziałek rano do pracy czułem żal, że to już koniec i pora na standardowy dzień roboczy. Owo poczucie żalu jest dowodem raczej udanego urlopu. To akurat mnie cieszy, bo mój urlop przebiegał inaczej niż sobie wyobrażam urlop właśnie … Otóż urlop wyobrażam sobie jako oderwanie się od pracy, czyli zostawienie jej w pracy, a nie zabieranie do domu; wyobrażam go sobie jako zupełne zignorowanie codziennych obowiązków domowych. Odsunięcie (na tyle, na ile to możliwe) każdorazowego i szczegółowego doglądania dzieciaków, pilnowania regularnego zaopatrzenia lodówki, znalezienia czasu na spokojne oglądnięcie zaległych filmów, znalezienia czasu na lekturę książki, która się kurzy na półce itd.
Tymczasem ten mój urlop wyglądał jak przeciwieństwo tego docelowego, wymarzonego urlopu.
Copyright © head.log
dla wszystkich, lecz nie dla każdego
Zbudowany w oparciu o Notes Blog Core
Powered by WordPress